Reis Roemenie

 

 

Het is al weer heel wat jaartjes geleden dat Jan van der Mey Sr voor het eerst naar Roemenie vertrok met een auto hulpgoederen. Sindsdien is hij geraakt door de armoede van onze medemens in Roemenie. Dit jaar was het voor hem niet mogelijk om deze reis te maken, maar het moest en zou wel door gaan. Deze keer werd het dan ook uitbesteed aan broer Peter van der Mey. Hij is dit keer samen met Gerhard van den Eykel in een Scania 530 pk van Fleurs van den Eykel op pad gegaan met een oplegger vol kleding.

 

Hieronder een kleine uitleg over de stichting Goed voor Nood en een fotoreportage van de reis.
 

Stichting Goed voor Nood

Rijnsburg

 

Deze stichting is vanaf 1989 actief in het verzamelen en transporten van hulpgoederen naar Oost-Europa. De eerste jaren ging veel hulp naar kindertehuizen en bejaardentehuizen in Polen. Ook de Oekraïne is bezocht en diverse transporten naar Bosnië-Herzegovina na de burgeroorlog. Sinds 2000 gaat de hulp naar Roemenie. De hulp gaat naar ziekenhuizen, scholen, een kerkelijke gemeente, een bejaardentehuis en veel mensen die leven onder de armoedegrens. Dit laatste gebeurt in overleg met de sociale dienst van 16 kleine dorpjes. Per jaar gaan er 3 a 4 transporten.

Kleding wordt dagelijks gebracht op ons depot en gesorteerd en verpakt in bloemendozen. Overige goederen worden dikwijls opgehaald. De afgelopen jaren is ongeveer een 6-tal scholen voorzien van gebruikt meubilair uit Nederland.

Het centrum van onze activiteiten ligt in de provincie Mures met bekende steden als Tirga Mures en Sighisoara. In het plaatsje Tigmandru is ons depot van waaruit de hulp wordt gedistribueerd en geadministreerd. In Roemenie is een strenge controle op de verspreiding van hulpgoederen.

Contactpersoon: F.Veldman 06-20859479

Depot: schuur K de Ruyterstraat Rijnsburg

 

We hebben gereden onder de vlag ``Humanitair transport`` dit maakt het wat gemakkelijker bij de grens en in Duitsland hadden we vrijstelling van Maud (wegenbelasting)  
De Scania met 530 pk doet het goed zeker in de bergen. Met een ``open pijp`` (een uitlaat die herrie maakt) geniet je vooral in de bergen van het brullen van de motor. Volgens Gerhard, die gewend is lang te rijden ga je hier pas lekker zitten, en is de motor warm, volgens Peter gewoon een .......eind.
De wegen zijn zeker tot Budapest goed begaanbaar, maar dan. Als je Budapest binnen komt gaan de wegen veranderen, en in Roemenie ga je elke km een jaar terug in de tijd. 
  Een echte trucker gaat ook door als het donker wordt. Best eng met een maat die weigerd zijn bril op te doen terwijl hij steke blind is. 
Met 530 pk onder de kont voelde zelfs Peter zich een echte trucker.  Bij de grens moet natuurlijk altijd de gene die thuis niets te vertellen heeft ons even pesten. De oversteek van Hongarije naar Roemenie heeft dan ook 2 uur geduurd. 
Zodra je de grens over komt is de armoede al duidelijk zichtbaar.   
Toch even schrikken als er ineens een paard en wagen op duikt op de snelweg. Het contrast tussen rijk en arm is zeer groot. 
  Ja zo is van der Mey Sr ook ooit begonnen. 
Chez Fleurs  Nog een klein stukje 
Zet hem maar even op de dam.  Lossen maar 
Gerhard en Peter wel eens zien werken ?  Niet verder vertellen hoor ! 
Buiten de armoede wordt er wel aan de toekomst gewerkt.   
Na een feestelijk maal wat uit dankbaarheid voor ons bereid was met de weinige middelen die voor handen zijn, mochten we nog even tv kijken en dan naar bed, moesten weer vroeg op. Gerhard heeft heerlijk in de kamer geslapen bij de kachel en Peter moest op de auto passen, dus sliep in de cabine. Patelea is een dorpje waar veel armoede heerst. De burgemeester van het dorp zet zich met alle mogelijkheden die hij heeft in voor de dorpelingen. 
Je zal er maar wonen.  De kinderen van een opvangtehuis stralen als ze de dozen vol warme kleren zien. 
En dan naar huis waar de vrouw en kinderen wachten. Het was een lange reis maar wel een dankbare. Ik hoop dat de mensen van Goed voor Nood hier nog lang mee door zullen gaan, er is daar nog een hoop te doen. Jan van der Mey Sr staat al te trappelen om volgend jaar op de bok te springen en zijn reis te maken. 
Net Henk Wijngaard, maar dan anders.